ทีมนักวิจัยจาก University College Dublin ค้นพบร่องรอยสารพันธุกรรม (DNA) ของเชื้อไวรัสฝีดาษแกะ (sheeppox virus) บนเอกสารโบราณ The York Gospels ที่มีอายุเก่าแก่กว่า 1,000 ปี ซึ่งเขียนขึ้นโดยอาลักษณ์ชาวแองโกล-แซกซอน ในช่วงศตวรรษที่ 10 และถูกเก็บรักษาไว้ที่ York Minster มานานหลายร้อยปี
จากการตรวจสอบแผ่นพาร์ชเมนต์ (parchment) หรือกระดาษหนังสัตว์ที่ใช้บันทึกข้อความ ทีมวิจัยตรวจพบดีเอ็นเอของเชื้อดังกล่าว แต่จุดที่น่าแปลกใจคือหนังสัตว์ที่นำมาใช้ทำแผ่นจารึกกลับเป็นหนังของลูกวัวหรือแพะ ไม่ใช่หนังแกะ ทำให้นักวิจัยตั้งข้อสังเกตได้ 2 กรณี คือ อาจเกิดการติดเชื้อข้ามสายพันธุ์ระหว่างสัตว์ หรือเกิดการปนเปื้อนของเชื้อในกระบวนการฟอกและเตรียมหนังสัตว์ในยุคนั้น
ประเด็นที่น่าสนใจจากการค้นพบครั้งนี้:
- ความอันตรายของเชื้อ: ไวรัสฝีดาษแกะจัดเป็นโรคติดต่อร้ายแรงในฝูงปศุสัตว์ โดยเฉพาะสัตว์อายุน้อย แต่ไม่มีหลักฐานว่าแพร่เชื้อสู่มนุษย์
- ข้อมูลพันธุกรรมโบราณ: เชื้อนี้ระบาดในฝูงแกะแถบยูเรเชียมานานกว่า 3,500 ปี และในปัจจุบันยังคงเป็นภัยคุกคามต่อสัตว์เลี้ยงอยู่
- แหล่งข้อมูลใหม่ทางชีววิทยา: คลังเอกสารหรือห้องสมุดประวัติศาสตร์ทั่วโลก อาจทำหน้าที่เป็น "แคปซูลเวลาทางชีววิทยา" ที่บันทึกประวัติการระบาดของโรคในอดีตเอาไว้โดยไม่ตั้งใจ
การถอดรหัสจีโนมของเชื้อก่อโรคโบราณจากเอกสารประวัติศาสตร์ นอกจากจะช่วยให้นักชีววิทยาเข้าใจวิวัฒนาการของไวรัสได้ดีขึ้นแล้ว ยังเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาเพื่อหาวิธีกำจัดและควบคุมการระบาดของโรคสายพันธุ์นี้ในปัจจุบันอีกด้วย
ที่มา: Dexerto

ความคิดเห็น
ร่วมแสดงความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบด้วย Google ในคลิกเดียว เพื่อเริ่มแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็นในบทความนี้
เข้าสู่ระบบด้วย Google แล้วเริ่มการพูดคุยเป็นคนแรกได้เลย!